Tuesday, May 19, 2020

Կյանքից կախված

Այսօր ստեղվծող գրականություն
Կարդալով Սյունե Սևադա 


Կյանքը չափազանց բարակ թելի վրա է, հարկավոր  է ամեն ինչ՝ ինչ կա կյանքումդ, հենես ապահով մի կետի, որ չընկնեն, չփշրվեն, չանհետանան, կամ ձեռքերիդ մեջ վերցնես, բայց այդպես էլ կփակես քո կյանք մտնող միակ մուտքը՝ չի երևա աշխարհհայացքդ, մազերիդ գույնը, ցանկություններդ կամ էլ միջիդ գույները, բռունցք կանես, ձեռքումդ կմնան դրանք ու միայն դու կտեսնես, կողքից ուղղակի կնայեն ոչինչ չասող երեսիդ ու լուռ կանցնեն կողքովդ, կարծելով, որ ոչինչ չունեն քեզնից վերցնելու կամ, որ դու ոչինչ չունես նրանցից սովորելու:

Պետք է բաց լինել, չափի մեջ, բայց բաց այնքան, որ զգան թույլ եք տալիս ձեզ մոտ գալ: Կխոսեք, կսիրահարվեք, կկռվեք, կընկերանաք ու կնախանձեք, կներեք, կդավաճանեք, բայց կապրեք: 


Տխրության մեջ լույս կգտնի ու կըգնա լույսին ընդառաջ, երեխան է այդպես՝ էներգիայով լի, միտքն անսահման: Մեծանում են ու մեծանալու հետ անջատում իրենց գտած լույսն ու խավարով փորձում գտնել հաջորդ վառ կետն իրենց կյանքում: Դեժավյուները շատ են լինում, հաճախ ոչ միայն պատկերի տեսքով այլ նաև պատմության՝ կրկնվում է պատմությունն ու հիշեցնում մանկության դրվագներից, որոնց թեև ուշադիր չես եղել, բայց դրանցից քաղել ես այն, ինչը մեծ հասակում դժվար կլիներ գտնել երեխայի անսահման մտքին սահմաններ դնող ընտանիքում կամ կանաչ անտառը փողոց սարքած ցամաքում: Չհանձնվել: Չհանձնվել: Ուղղակի չհանձնվել: Գնահատել, կարևորել ապրածդ ամեն վայրկյանն ու ուղղակի գնահատել՝ խանութում երեխայի  սխալը ուղղելը, չիմանալով, որ ինքդ ես սխալ, որոշելը, թե ով է ընթրիքի սեղանը հավաքելու կամ էլ ուղղակի դիմացի հարևանի հետ ամենօրյա զրույցը՝ բարի օր-բարի օր, բարի գիշեր-բարի գիշեր: Բայց ապրել: Չհուսահատվել: Չհանձնվել: Սիրել: Սիրվել: Սխալվել: Բայց ապրել:



Saturday, May 9, 2020

Trips as an achievement


Լուսանկարները՝ Եվա Բերբերյանի 

Հայերեն թարգմանությունը:

The world must be discovered. Life is short, but when you start enjoying every minute and travelling around the world, you realize how happy you are to be in this world and feel everything. I think you face the most difficult trials during your travels and you also have a lot of achievements. Road...it can be short or long enough for you to fully discover your new friends, road, a way to begin to understand how different people can be, a way to show you every detail of life. You learn to հelp and respect, communicate, make friends, these are the smallest things that travel gives us. You begin to get to know your country and involuntarily fall in love with every village and building, memorize the forests and fields, and feel the peace of mind in the mountains.We enjoy the roads, return home and trying to tell with words about the waterfalls and about amazing nature that we have seen with own eyes.

I try to participate in every trip which is organized by our school, cause I feel that I always get a lot of motivation and energy from new discoveries and get inspired by new acquaintances. Travel forever, no matter how old you are or where you are, the only important thing is "with whom"... <3

Ճամփորդությունները, որպես ձեռքբերում:


Աշխարհը պետք է բացահայտել: Կյանքը կարճ է, բայց, երբ սկսում ես վայելել ամեն րոպեդ ու պտտվել ամբողջ աշխարհով հասկանում ես, թե ինչքան երջանիկ ես, որ կաս ու կարող ես զգալ այդ ամենը: Կարծում եմ՝ ամենադժվար փորձություններին ճամփորդությունների ժամանակ ենք հանդիպում և ձեռքեբերումներ նույնպես շատ ենք ունենում: Ճանապարհ` որ մեկ կարճ է, մեկ բավականին երկար նոր ընկերներիդ ավելի լավ ճանաչելու համար, ճանապարհ, որտեղ սկսում ես հասկանալ, թե մարդիկ որքան տարբեր կարող են լինել, ճանապարհ, որ ցույց է տալիս քեզ կյանքի ամեն մանրուք:  Սովորել օգնել ու հարգել,սրանք ամենաչնչին բաներն են, որ ճամփորդությունը տալիս է մեզ: Սկսում ես ճանաչել երկիրդ ու ակամայից սիրահարվում ես յուրաքանչյուր գյուղին ու շենքին, անգիր ես անում անտառներն ու դաշտերը, սարերում զգում հոգուդ հանգստությունը: Ճանապարհները վայելում ենք, վերադառնում տուն ու փորձում բառերով պատմել աչքերի տեսած հրաշք բնությունն ու ջրվեժի ականջ շոյող ձայնը:
Ես փորձում եմ մասնկացել դպրոցի կազմակերպած բոլոր ճամփորդություններին, քանի որ զգում եմ, թե որքան մոտիվացիա ու էներգիա եմ ստանում նոր բացահայտումներից ու ոգեշնչվում նոր մարդկանցից: Ճամփորդեք միշտ, կապ չունի, թե քանի տարեկան եք, որտեղ եք, միակ կարևորը՝ թե ում հետ...<3 







Saturday, May 2, 2020

Իմ ուսումնական շրջանը

Ուսումնական տարվա ավարտին սովորողը ներկայանում է իր ձեռքբերումներով՝ որպես ինքնագնահատական։

Շատ եմ կարևորում, երբ սովորողն ինքն է վերլուծություն կատարում, կարդում է ու գրում այն՝ ինչը պատկերել է իր մտքում կարդալու ընթացքում։ Թեև մենք չենք հասկանում, բայց վերլուծություններն օգնում են մեր մտքի զարգացմանը, արագ կողմնորոշմանն ու հայերենը ճիշտ օգտագործելուն։ Հեռավար ուսումցման ժամանակ սկսեցի ավելի շատ կարդալ ու վերլուծել։ Ամեն նոր օրվա հետ անհամբեր արթնանում եմ, որ տեսնեմ այսօր ինչ եմ կարդալու։ Չգիտեմ, թե ինչի չէի նույն չափ կարդում այն ժամանակ, բայց փաստ է, որ հիմա ավելի ակտիվ եմ մասնակցում դասերին ու նախագծերին։ 

Thursday, April 30, 2020

Ապրիլյան ինքնագնահատւմ

Բոլորը կարծում են մաթեմատիկան բարդ առարկա է։ Ես նույնպես այդ մտքին եմ, բայց քիչ, թե շատ հասկանում եմ, նաև շատ սիրում։ Կարանտինի առաջին օրվանից սկսած, շատ արագ ինքնակազմակերպվեցինք, մայքրսոֆթ թիմս հարթակում բացեցինք մաթեմատիկայի բաժին՝ ըստ դասարանների և խմբերի, ամեն դասարանի համար ընտրվեց ժամ և օր։ Շատ հեշտ ընտելացանք նոր առօրյային։ Եթե կա կարծիք, որ անհնար է մաթեմատիկա սովորել ու ծրագրից հետ չմնալ օնլայն հարթակներում, ապա ես կասեմ հակառակը։ Հնարավոր է։ Ինչպես մեր մեծերն են սիրում ասել իրենց երեխաներին՝ չեմ կարողանում չկա, կա չեմ ուզում։

Tuesday, April 28, 2020

Կարդալով Նարինե Աբգարյան

Նարինե Աբգարյան- Մարիամը

Երբեմն դիմացինի նախանձելի"եսն" ու հրաշալի կյանքը խաբուսիկ է։

Հարսն ունի իր նախանձելի կողմերը, որոնք սկեսուրները նկատում են միայն ուրիշի հարսի մոտ և նրանց օրինակ բերում իրենց հարսերի հետ խոսելիս։ Մարիամը կնոջ ու հարսի իդեալ էր շատերի համար։ Ո՞վ կդժգոհի գեղեցիկ լվացք փռող, համեղ ուտեստներ պատրաստող ու տանը փոշու հատիկ չթողնող կնոջից։ Իսկ ինչն էր կարևոր Մարիամի համար։ Մենք միշտ դատում ենք դիմացինի երջանկությունը իր ցույց տված կյանքն ուսումնասիրելով, բայց երբեք, երբեք չենք իմանա մարդու ներսում խառնված գույները, արդյոք դրանք մուգ են, թե պայծառ՝ աչք ծակող։ Մարիամը շատերի համար նախանձելի էր, օրինակ էր լավ հարսի ու շատերն էին երազում նրա նման լինել։

Monday, April 27, 2020

Մեր գերդաստանի պատմությունը

Նախագիծն իրոք շատ կարևոր թեմայի շուրջ է, մեծ սիրով եմ աշխատել, խոսել հարազատներիս հետ, նրանց նույնպես գցել եմ հիշողությունների գիրկը, «ստիպել» , որ հիշեն ու պատմեն ամեն մանրուք։ Վաղուց էի ուզում գրի առնել նախնիներիս պատմությունները, քանի որ ժամանակն անկառավարելի է և ամեն րոպե կարող եմ կորցնել ևս մեկ պատմություն լսելու, իմանալու հնարավորությունը։ «Մեր գերդաստանը» ընտանեկան նախագիծն ու ինքնամեկուսացումը շատ լավ հնարավորություն էր այս ամենը գրի առնելու և՛ իմ համար, և՛ նախագծին մասնակցություն ունենալու համար։

Ամեն գերդաստան իր պատմությունն ունի, որի մեջ անպայման նշվում են հայերի կոտորածները թուրքերի կողմից, պատմությունների մեջ հաստատ գտնվում են պապի պապեր կամ տատի տատեր, ովքեր տեսել են, զգացել են այդ ամենը, փախել-փրկվել, կամ էլ սպանվել են թուրքերի կողմից։

Wednesday, April 22, 2020

Թարգմանություն

Երեխաները և էկրանները
աղբյուրը

Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը նոր ուղեցույցներ է ուղարկում։ Ուղեցույցները  նախատեսված են երեխաների ծնողների համար։ Ուղեցույցում ասվում է այն, ինչ շատ ծնողներ արդեն գիտի՝ երեխաները պետք է ավելի շատ շարժվեն, քան նստած մնան։ Երեխաները պետք է բավարար քուն ստանան, 1-ից 4 տարեկան երեխաները պետք է շարժվեն օրական երեք ժամ կամ ավելի։ 1 տարեկանից փոքր երեխաները նույնպես պետք է օրվա մեջ շարժվեն։ Երկուսից չորս տարեկան երեխաները պետք է օրվա ընթացքում մեկ ժամիվ ավել չնայեն էլեկտրոնային էկրաններին, իսկ երկու տարեկանից փոքր երեխաները ընդհանրապես պետք է չնայեն էլեկտրոնային էկրաններին։

Դատարկ Չեխիայի մայրաքաղաք
աղբյուր

Չեխիան Կենտրոնական Եվրոպայում փոքր երկիր է։Մայրաքաղաքը Պրահան է։ Պրահան գեղեցիկ պատմական քաղաք է։ Շատ զբոսաշրջիկներ ամեն տարի գալիս են Պրահա։ Փողոցները սովորաբար մարդաշատ են։ Այնուամենայնիվ, իրավիճակը հիմա այլ է։ Կորոնավիրուսը արդեն Չեխիայում է։ Կառավարությունը փակում է դպրոցները, ռեստորանները և այլ շատ խանութներ։ Մարդիկ պետք է մնան տանը։ Մարդիկ չեն կարող ճանապարհորդել երկրից երկիր։ ՈՉ մի տուրիստ չկա։ Պրահան շատ հանգիստ է և դատարկ։ Կորոնավիրուսով վարակվել է 6500  և մահացել 170 մարդ։ Երկիրը Եվրոպայում ամենախիստ կանոններ ունեցողներից մեկն է։ Մարդիկ պետք է դիմակներ կրեն դրսում։ Շատ մարդիկ ուրախ չեն այդ առիթով։ Կառավարությունն ուզում է մյուս շաբաթ փոխել մի քանի կանոն։ 



Կարդում եմ Համո Սահյան տատիկիս հետ


Ուրիշ էինք մենք․․․

Դեեե, սերն ինքն անբացատրելի է,ամենքն իր ձևով է հասկանում։ Երևի ծաղկած դաշտ է, հորիզոնը մառախուղով պատված, դաշտում սիրահարներ, լուռ են, աչքերն են խոսում, տանգոյի երաժշտություն է ու պարել չիմացող զույգեր, որ այնուամենայնիվ իրար գրկած օրորվում են, զգում ամեն մի նոտան, աչքերը փակ են, չեն տեսնում իրար, բայց վստահ են՝ հաստատ ժպտում է․․․քանի որ մոտ են իրար, երազելիս խանգարող չկա, կարող են մտքերով մինչև մահ հասնել։

Sunday, April 19, 2020

Շառլ Ազնավուր- Նրանք ընկան

Կարդում ենք Սփյուռքահայ գրականություն   
Մարդ մեռնում է, երբ իր մասին մոռանում են, իսկ Ազնավուրին անհնար է մոռանալ։ 
Ծնվել է Ֆրանսիայում, բայց ծագումով հայ լինելը նրան հերիք էր սիրելու Հայաստանն ու նրա մշակույթը, կանգնելու հայ ժողովրդի ու Հայաստանի կողքին։  Նա արել է ավելին, քան անում են Հայաստանում ապրողներն ու բնիկ հայերը։ Դա մարդու տեսակ է, չես կարող փոխել կամ մեղադրել։ 

Սպիտակյան ավերիչ երկրաշարժից հետո բացվեց «Ազնավուրը Հայաստանին» բարեգործական հիմնադրամը ու սկսեցին օգնել Հայաստանի բնակչության առավել խոցելի խավերին։ Աղետից մի քանի օր անց գրվեց «Քեզ համար, Հայաստան» երգը, որն ամեն անգամ լսելիս ամբողջ մարմնովս դող է անցնում։ 
  Ցեղասպանության վաթսունամյակին էլ նվիրված գրեց «Նրանք ընկան»-ը, 
«Երբ ողջ մի ազգ իր իսկ արյան մեջ էր խեղդվում,
Իսկ Եվրոպան ջազն էր դեռ նոր հայտնագործում»
Ուղղակի անկարող ենք ապրել ամեն երկրի ցավի հետ, չենք կարող գուշակել, թե մեզնից կիլոմետրեր հեռու ով-ում մեղքով սպանվեց ու, թե ինչու է աշխարհն այսքան դաժան մարդկանց հետ  և ինչ է պետք լիարժեք խաղաղ ապրելու համար։
«Նրանց մեղքը մեկն էր` զավակներն էին Հայաստանի», բայց մենք դեռ կանք ու լինելու ենք, Հայսատնի զավակների անունները միշտ լսելու են բոլորը։ Հայաստանի զավակ լինելը, ավելի շատ պատիվ է, քան մեղք, պատիվ չէ՞, որ չնայած այս ամենի մենք դեռ շատանում ենք ու օրն օրվա վրա հայերի անուններն ու Հայաստանը հայտնի է դառնում աշխարհին։
Ամեն բառը զգացնել է տալիս հայի 15 թվականի ապրումները։ Չգիտեմ, թե Շառլը ինչպե՞ս կկարդար այս տողերը հայերեն, դրա համար որոշեցի հենց սա էլ կարդալ ձեր համար՝ իմ զգացածով, իմ ապրումներով․․․

Saturday, April 18, 2020

Goals are good for you

Project "Public speeches"

Goals are one of the most important things in life. It's very important that you know what you live for and what you want from life. Goals help to save your time and focus on what is important for your future.

If you have a goal in life that takes a lot of energy,
that requires a lot of work, 
that incurs a great deal of interest and that is a challange to you,
you will always look forward to waking up to see
what the new day brings.
                                         Susan Polis Schutz

Friday, April 17, 2020

Laughter is the best medicine

Project "Public speeches"

Really, a smile is the best medicine in the world. Smile at your enemy, always smile at those who oppose your opinion, their position will weaken, because your smile shows your calmness and positivity. Even if you are depressed, a fake smile can affect on your mood and make you real laugh. 

In the 1300s, Henri de Mondeville, a professor of surgery, propagated post-operative therapy with humor. Norman Cousins, a journalist and a professor, also initiated this trend when he developed his own “treatment,” based on mood elevation through laughter.

Ինքնամեկուսացումն ու հետոն


Լուսանկար իմ ամենօրյա քայլքից <3 

Լուսանկարը՝ Եվա Բերբերյանի (11-րդ դաս.)
© կինո-ֆոտո 2020


Հեռավար ուսուցման ընթացքում, պատումների մեծամասնության մեջ նշում ենք վիրուսը, ինքնամեկուսացումն ու իրավիճակը։

Ինչպես բոլորը՝ այնպես էլ ես, կարոտով եմ հիշում այն ժամանակ տխուր ու ձանձրալի, բայց հիմա երազանք թվացող օրերը։ Մարդկանցով լի կանգառները, մի կերպ ավտոբուսում տեղավորվելն ու դպրոց ուշացումով մտնելը։ Անհամբեր սպասում էինք, գարնանային մեկ շաբաթյա արձակուրդին, որ ճամփորդենք, գնանք Թիֆլիս, այնտեղի արդեն հարազատ դարձած ընկերներից կարոտներս առնեինք, շաբաթն անցներ ու հետո էլ  անհամբեր ամռանը սպասեինք։

Բայց միշտ չէ, որ պլանները մեր պատկերացրածի նման էլ լինում են, դրա համար չեմ սիրում պլանավորել՝ ի՞նչ իմանամ, թե վաղը ինչ կլինի։ 

Thursday, April 16, 2020

Կարանտինային օրերի առողջ ձեռքբերումս


Լուսանկարը՝ Եվա Բերբերյանի (11-րդ դաս.)
© կինո-ֆոտո 2020

«Ու ես շարժվեցի …» նախագիծ


Ուսումնական պարապմունքների ժամանակ էկոլոգիայից շատ ենք քննարկել բնապահպանական խնդիրները, տարբեր մասնագետների հետ ենք հանդիպումներ ունեցել և զրուցել մեր շրջակա միջավայրի, աղտոտվածության ու հասարակության կարծիքի մասին, քայլերի, որոնք անում ենք կամ կարող ենք անել մեր փողոցն ու բակը մաքուր և խնամված տեսնելու համար։ Դեեեե, բա մե՞նք։ Մենք էլ ենք բնության մի մասնիկ, ավելի ճիշտ, ամենամեծ ու վերացող մասը ու, եթե ինքներս մեզ չհետևենք, ոչ ոք չի կարողանա շրջակա միջավայրի մասին հոգ տանել։
Ոնց որ շատերը, ես էլ քնում էի ուշ և ժամը 8-ին դժվարությամբ էի արթնանում, որպեսզի հասցնեմ 9-ին դպրոցում լինել։ Դասեր, դասեր, 20 րոպե դասամիջոց՝ հասցնում էինք ընդմիջել ու գնալ հաջորդ դասերին, Երևանյան անցուդարձ, տրանսպորտ, ի վերջո տուն ու իհարկե, հոգնածություն, որը խանգարում էր անգամ դաս անելուն, ուր մնաց մարզվեինք կամ ժամանակ հատկացնեինք դրսում քայլքին։


Վիրուսն իր հետ բերած կարանտինով մեզ փակեց տանն ու փոխեց մեր առօրյան։ Օրվա 24 ժամը դարձավ ավելի երկար։

Wednesday, April 15, 2020

Թարգմանություն (04.13-04.17)

Միջատների պաղպաղակ 

Աղբյուր

Հարավային Աֆրիկայի Քեյփթաուն քաղաքում մի պաղպաղակի խանութ պատրաստում է հատուկ պաղպաղակ: Պաղպաղակը պատրաստվում է փոքր միջատներից։
Նախ ՝ մարդիկ հյութ են պատրաստում միջատներից հետո լցնում են պաղպաղակի նորմալ բաղադրիչներ, ինչպիսիք են շաքարը և կակաոն, այդ ամենը դնում են պաղպաղակի մեքենայի մեջ: Այնուհետև նրանք վաճառում են միջատ պաղպաղակը:

Մի մարդ ասում է, որ սա լավ է մոլորակի համար: Սովորաբար, մարդիկ մի կողմ են գցում  միջատներին: Այնուամենայնիվ, նրանք միջատներին օգտագործում են սնունդ պատրաստելու համար:

Մի պրոֆեսոր ասում է, որ այս պաղպաղակը ոչ բոլորն են սիրում: Նրանց դուր չի գալիս, որ այն միջատներից է: Նրանք նախընտրում են նորմալ պաղպաղակ, որոշ մարդիկ էլ  փորձում են նորը, նրանք ասում են, որ դա լավ է: Բիզնեսը ցանկանում է աճել: Այն ցանկանում է խանութներ ունենալ ամբողջ աշխարհում:

Monday, April 13, 2020

Խեղճուկրակ արաբը-վերլուծություն

Վիլյամ Սարոյան, Խեղճուկրակ արաբը

Երբեմն բառերն ուղղակի ավելորդ են։ Միգուցե ոչ երբեմն, այլ՝ միշտ։ Սիրո մեջ բառերն ուղղակի վիճելու կամ ինչ-որ հարցեր պարզելու համար են, իսկ երջանիկ պահերին բառեր պետք չեն։ Երբ սրտերն ու հոգիները գտնում են իրար ու հասկանում, որ միմյանց համար են, բառերն այդժամ անզոր են դառնում։ Խոսելը երբեմն ժամանակի վատնում է։ Դեպքերի մեծամասնության ժամանակ շատ խոսացողին հասարակությունը չի ընդունում, իսկ լռողի հետևից ընկնում ու խնդրում, որ խոսի։ Լռությունը խնդիրների լուծման ամենահեշտ տարբերակն է, լռության ժամանակը բառերը թռչում են օդում և նրանց բռնել հարկավոր չէ։ Ընկերների միջև լռությունը ապացուցում է մտերմությունը։ Նրանց պետք չեն «որովհետևներ»  կամ էլ «ինչուներ» , գիտեն՝ հասկանում են իրար առանց բառերի ու բացատրությունների։  «Բերանները երբեք չեն բացում, բայց անընդհատ խոսում են։ Իրար հասկանում են և կարիք չունեն բերանները բացելու։ Թաքցնելու բան չունեն», իրոք, երևի խոսքերն իրոք ինչ-որ բաներ թաքցնելու, արդարանալու կամ վիճելու համար են, իսկ հասկանալու համար ուղղակի լռությունն էլ բավական է։

Friday, April 10, 2020

Թարգմանություն-լրաքաղ

Մարդիկ լսել են անձնական խոսակցությունը
Կանադական Վինիպեգը քաղաքում երկու ոստիկան պարեկության ժամանակ ուղղաթիռի մեջ զրուցել են և նրանց անպարկեշտ խոսակցությունը նախատեսված չէր անչափահասների  համար։ Նրանց բախտը չի բերել, որովհետև չգիտեին, որ ընդհանուր լսասարքի համակարգը միացված է, իսկ դա նշանակում է, որ շատ մարդիկ ներքևում կարողանում էին լսել նրանց։

Thursday, April 9, 2020

A photo from my album

Image may contain: 16 people, including Aram Haytyan, Feliks Eghiazaryan, Marta  Asatryan, Yeva Berberian and Neli Piloyan, people smiling, people standing, sky and outdoor

Project   ” A photo from my album”

I'm glad there is a reason to talk about this photo. When I found out that I had to choose one photo from my album, I realized that this photo would be the right one. Every time  I look at it, a smile appears on my face. It was a year ago, we went to Gyumri, it was the most memorable, happy, beautiful, and unforgettable trip of my life.

Wednesday, April 8, 2020

Դուք լավն եք, մարդիկ

Պետք չէ թերագնահատել ինքդ քեզ, բայց դա չի նշանակում, որ պետք է գերագնահատել։

Ոչ մեկ իդեալական չէ, չկա մեկը, որ չունենա վատ կողմեր: Մարդիկ կան, ծնվել են, ստեղծվել են, որպեսզի տարբերվեն միմյանցից։ Պետք է նման չլինեն իրար, բայց հասարակությունը դժվար է ընդնունում այնպիսի մեկին, ով չի պատկանում այդ հասարակության նորմերին։
Կյանքն ափսոս է քո մասին վատը մտածելու ու այն բացասականով լցնելու համար։ Դուք լավն եք, մարդիկ, ձեզ ընդունեք այնպես՝ ինչպես կաք, փոփոխություններից, եթե ձեզ կզգաք ավել լավ՝ կատարեք դրանք, արեք այն ինչը ձեզ հետաքրքրում է, ոչ թե այն, ինչը հասարակությունն է ուզում։ Դուք լավն եք ձեր ամենավատ ու լավ կողմերով, նախասիրություններով ու ճաշակով։ Կարևոր եք ինչ-որ մեկի համար, հարազատ-բարեկամի կամ մեկի, ով սիրահարվել է ձեզ կամ էլ կսիրահարվի վաղը, պետք եք նրանց, նրանք էլ՝ ձեզ։

Tuesday, April 7, 2020

Անձրև-Վերլուծություն

Անձրև, հեղինակ՝ Լևոն Խեչոյան

Բաժանումներից հետո իրերը կամ ինչ-որ երևույթներ կամ էլ հիշողոթյունները՝ գլխումդ, որոնք երբեք չես ուզում ջնջել, հիշեցնում են ամեն ինչ։ Փախչում ես՝ մոռանալու համար կատարվածը, հետևում են քեզ, գտնում տեղդ ու հիշեցնում ամեն ինչ։

Monday, April 6, 2020

Կարանտինային օրագիր-հաշվետվություն

Image may contain: Yeva Berberian, smiling, standing, cloud, sky, mountain, outdoor and nature
Լուսանկարը Գյումրի ճամփորդությունից)

Կարանտինային օրերը նույնն են, ինչպես՝ բնականոն աշխատանքային օրերը, ուղղակի հերթով փոխվում են։ Տուն-դպրոց-տուն-հոգնածություն ու դաս չանելու ցանկություն, գրաֆիկս այսպինն էր մի ամիս առաջ։ Այն ժամանակ չէի մտածում, որ վիրուսն այդքան հեռվից կգա ու բոլորիս տնից դուրս չի թողնի, և ես էլ ամեն օր ստիպված չեմ արթնանա դպրոց գնալու համար։ Բայց․․․․ կարանտինի առաջին օրից սկսած երկար քնից հետո աչքերը բացելուց հետո հաջորդ քայլս հեռախոսը վերցնելն ու նամակները ստուգելն է (ցավով եմ նշում, պետք է հետ կանգնենք այդ սովորությունից): Եվ առաջին նամակից արդեն հասկացա, որ դպրոցն է եկել մեր տուն։

Գրականություն- առցանց ուսուցում


Անձրև, հեղինակ՝ Լևոն Խեչոյան

Բաժանումներից հետո իրերը կամ ինչ-որ երևույթներ կամ էլ հիշողոթյունները՝ գլխումդ, որոնք երբեք չես ուզում ջնջել, հիշեցնում են ամեն ինչ։ Փախչում ես՝ մոռանալու համար կատարվածը, հետևում են քեզ, գտնում տեղդ ու հիշեցնում ամեն ինչ։

English-distance learning

Laughter is the best medicine

Really, a smile is the best medicine in the world. Smile at your enemy, always smile at those who oppose your opinion, their position will weaken, because your smile shows your calmness and positivity. Even if you are depressed, a fake smile can affect on your mood and make you real laugh. 

In the 1300s, Henri de Mondeville, a professor of surgery, propagated post-operative therapy with humor. Norman Cousins, a journalist and a professor, also initiated this trend when he developed his own “treatment,” based on mood elevation through laughter.

Put aside the questions that make you nervous for a moment, take a breath and smile, remember that everything has a solution and continue to find the solution to that problem with smile. Try to laugh a lot with the person you love and you will realize that how much a smile and laugh strengthen your relationship and you will not even notice how smile became a part of your day and how your arguments decreased. 
Laughter  is also good for health. 
  • Laughter relaxes the whole body
  • Laughter boosts the immune system.
  • Laughter triggers the release of endorphins
  • Laughter protects the heart
  • Laughter burns calories
  • Laughter lightens anger’s heavy load
  • Laughter may even help you to live longer
You can read more here

A photo from my album

Image may contain: 16 people, including Aram Haytyan, Feliks Eghiazaryan, Marta  Asatryan, Yeva Berberian and Neli Piloyan, people smiling, people standing, sky and outdoor


Project   ” A photo from my album”

I'm glad there is a reason to talk about this photo. When I found out that I had to choose one photo from my album, I realized that this photo would be the right one. Every time  I look at it, a smile appears on my face. It was a year ago, we went to Gyumri, it was the most memorable, happy, beautiful, and unforgettable trip of my life.

We took the photo very quickly because it was raining and if we hadn't been photographed, I certainly wouldn't know what picture to talk about now. There are my travelling friends in the photo, we traveled all over Armenia together. The photo was taken by my friend Anoush. 

Here you can see the coverage of this trip 1, 2, 3, 4A little about the city of my dream


A little about the city of my dream

By Viktorya Sukiasian. Translated from Armenian, original here.


The distance learning period, the state of emergency declared in the country have also deprived us of the opportunity to travel. "Virtual Journeys" project is giving a chance to travel in our past and to move you very interesting places. I will take you to Spain, Barcelona.

Կարդում եմ Սահյան- Եվ չիմացանք, թե ինչու



Sunday, April 5, 2020

Հայաստանը և հարևան երկրները


Գյումրի, Կապս
Լուսանկարները՝  Եվա Բերբերյանի (11-րդ դաս.)© Սեբաստացի TV 2019

Թեև քարտեզի վրա փոքր  ու չերևացող երկիր ենք, ամեն դեպքում ներս մտնելուց հասկանում ենք, թե ինչքան մեծ, հարուստ մշակույթով, փորձություններով անցած երկիր ենք. Ցեղասպանություներկրաշարժպատերազմներ, որոնք մինչև այսօր չեն ստացել իրենց լիարժեք և արդարացի  լուծումները։
Վրաստանը, Թուրքիան, Ադրբեջանն ու Իրանը մեզ շրջապատող-հարևան երկրներն են...

Saturday, April 4, 2020

Սերը նամակների մեջ

Սերը տանում ենք մեզ հետ, ապրեցնում ու պահում մեզ մոտ։ Պատերազմական իրավիճակ կամ այլ պատճառ սիրելիից հեռու լինելու։Շաբաթներ ես սպասում նամակը ստանալու համար, ժամանակը հետ ես տալիս ու փորձում կարդալ ու հասկանալ ըստ գրված նամակի ամսաթվի։ Խոստումներ։ Կարոտի խոսքեր։ "Անհամբեր սպասում եմ"֊ներ։ Զգում ամեն տողի մեջ գրված բառերի յուրովի իմաստներն ու հեռվում գտնվող սիրելիի սերը։ Թուղթը թացանում է, տեղ֊տեղ ճղվում արցունքի կաթիլներից։ Կարոտ, որը ամեն նամակի հետ սաստկանում ու սպանում է ներսից։ Կարդում եմ, երազում՝ կգրկեր, իհարկե, կգրկեր.... եթե մոտ լինեինք իրար։

Thursday, April 2, 2020

A little about the city of my dream

By Viktorya Sukiasian. Translated from Armenian, original here.


The distance learning period, the state of emergency declared in the country have also deprived us of the opportunity to travel. "Virtual Journeys" project is giving a chance to travel in our past and to move you very interesting places. I will take you to Spain, Barcelona.

Կյանքը կորոնավիրուսից հետո


Կորոնավիրուսից առաջ)
Լուսանկարները՝ Եվա Բերբերյանի (10-րդ դաս.)
© Սեբաստացի TV 2019


Այս օրերին մոլորակը հանգստանում է: Սա ինձ համար ևս մեկ ապացույց էր, թե որքան է մարդը վնասակար այս աշխարհի համար։ 

Իտալիայում, երթևեկության դադարի, տնտեսական պասիվության արդյունքում օդը անհամեմատետ ավելի մաքուր է, Վենետիկում մաքրվել են անգամ ջրանցքները, 60 տարվա մեջ առաջին անգամ ջուրն այնտեղ այնքան մաքուր է, որ ձկները երևում են, իսկ կարապները վերադարձել են։ Բնությունը վերջապես սկսել է նորից ինքնամաքրվել, որը վաղուց չէր ստացվում նրա մոտ, քանի որ մարդն իր տնտեսական ու սոցիալական գործունեությամբ շնչահեղձ էր արել մոլորակը: 

Monday, March 30, 2020

Հայոց լեզվի քերականություն․ Մարտի 30-ից Ապրիլի 16





1) 3
2) 3
3) 1

«Ով Հիսուս, որտե՞ղ ես» վերլուծություն

Աշխարհի վրա յոթ միլիարդից ավել մարդ կա։ Մեզնից յուրաքանչյուրը տարբեր է իր բնավորությամբ։  Չարեր շատ կան․․․
Չարերն էլ իրենց տեսակները ունեն։ Կան, որ մտքում են քարկոծում, կան, որ՝ հանրության առաջ ու կան գաղտնի վատություն անողները։ Չարերը նախանձից են արթնանում։ Դիմացինիս ունեցածը ավելի լավն է, քան իմը, կամ դիմացինը հենց ինքն իրենով՝ ավելի լավն է, քան ես։

Հեռավար-առցանց ուսուցում․ Մարտի 30-ից Ապրիլի 16

Անհատական ուս․ պլան։
Մեկնարկեց հեռավար-առցանց ուսուցման երրորդ փուլը։

Tuesday, March 24, 2020

Լսում էի սրտիդ զարկերը․․․

Ամեն հանդիպման ավարտին սովոր էի լսել շունչդ ու սրտիդ զարկերը՝ սեղմված իմին։ Ձեռքդ իմ՝ կամաց-կամաց սառող ձեռքի մեջ, պատրաստվում էինք հեռանալ, դրա համար էր սառում: Նայում էինք իրար, հայացքները սառում էին, շունչներս պահել ու մտքով թռնում էինք միասին: Մեր մոլորակում էինք, երբ անցնող մեքենայի ձայնը բերեց մեզ ներկա: Միայն թե իմանայի, որ վերջին անգամ ենք հանդիպելու...
Սովորականից ավելի ուժեղ կգրկեի, կլսվեին ոսկորներիդ ձայները, ձայնը լսելուց մի պահ կքարանայի, բայց վաղվա կարոտը պատկերացնելուն պես ավելի ուժեղ կգրկեի: Սկզբում հավանում էի, իսկ հետո սկսեցի ապրել քեզնով, քո շարժ ու ձևով, քո ժպիտով ու լացով, քո նամակներին անհամբեր սպասելով: Ես ապրում էի այն օրերին, երբ կողքս էիր կամ լսում էի ձայնդ: Հերիք էր մի օրը, որ հասկանայի՝ չկամ առանց քեզ: Իսկ հիմա՞...
Չկաս: Չկամ նաև ես: Չկա մեր  «մենքը», որ հաղթում էր բոլորին: Դու ինձ սովորեցրել էիր պայքարել ու պաշտպանել ինձ: Հիմա մենակ եմ: Բոլորի դիմաց ես մենակ եմ կանգնում: Նրանք էլ են քեզ փնտրում: Ասել եմ, որ չկաս ու չես գալու:
Մենակ եմ բոլորի առաջ, բայց աչքերս փակ պայքարում եմ, քեզ՝ կողքս պատկերելով:


Friday, March 20, 2020

Վիրտուալ ճամփորդություն՝ լուսանկարներով

Առցանց ուսուցում կրթահամալիրում
Ավագ դպրոցի լուսանկարչության խումբը սիրով շարունակում է «Վիրտուալ ճամփորդություն» նախագիծը, բայց այս անգամ կճամփորդենք միայն լուսանկարների միջոցով։ Ձեր ճամփորդական արխիվներից ընտրեք ամենասիրելի, ամենաստացված լուսանկարները (մինչև 6 նկար), որոնք դուք ինքներդ եք արել ու տեղադրեք ֆեյսբուքում՝ նշելով այն վայրը որտեղ արվել են լուսանկարները։ Լուսանկարները տեղադրելուց հետո, նշեք մեկ կամ երկու հոգու անուն, ովքեր կշարունակեն տարածել նախագիծը համացանցում։
Նախագիծը բաց է․ կարող են միանալ բոլորը:
Նախագծի առաջարկը՝ Եվա Բերբերյանի, Անուշ Թադևոսյանի, 11-րդ դաս․
Արդյունքներ՝

Giving advice

Poly is 47, she is single and her children  have left home. She is very successful in her caree and has a lot of friends but she is not satisfied . She longs to change her life  . She wants to live broad, paint, write poetry but her friends  tell her  she should stop being silly and act her age.

Many people think that for example if a woman is already 30 and has children it means she should stop live her life as she did in the past. No, you should be positive and creative until the end of your life. You have to do more for your career and live your life the way you want. What a life without a risk? If you want to live abroad and paint and write poetry you should do it, because one day you will regret it and say why I didn't do it. You should do it because you want that and that's it. There will always be someone who disagrees with you and you should not give up because of these people and go against your goal. We live once and is it foolish to live the way others want. Never stop enjoying your life no matter how old you are.

 My new girlfriend loves opera, and  on our first date I told her that I love it too. I was lying. I hate it.Now , she has bought us tickets  to a show next month.

When we meet someone for the first time we all want to leave a good impression especially when the person is going to be our girl/boyfriend. I think you were nervous because It was your first date and it's okay if you lied to her on that day. But when your relationship deepened you should have reminded her of that day and I think she would gladly accept it and laugh. Now you should tell her and If I were you I would go and buy movie tickets, flowers (if she likes) and some chocolate (I think all girls adore chocolate) for forgiveness.

Thursday, March 19, 2020

Գիշերվա լուսավոր փողոցները

Մութ գիշեր: Հյուրասենյակում վառված ամենաթույլ  լույս: Աշխարհում կատարվող իրադարձություն, որը դարձել է ընտանիքների առավոտվա ու գիշերվա քննարկվող միակ թեման: Բոլորիս կողմից սպասված  սիրուն 2020 թվական: Մարտի 20, գիշեր, ժամը մեկ: Երբեք այս ժամին դուրսը այսքան լուսավոր չի եղել: Գիշերը ժամը մեկին շենքի լուսամուտներից ներս երևացող մի շարք չմարված  լույսերը փաստում են դրա մասին։ Մեծամասնությունը արթուն է, որովհետև կարիք չկա շուտ քնելու: Մեր սիրելի երկրների շնչող փողոցների նկարները՝ լի մարդկանցով, դառել են դատարկ ու լուռ մայթեր: Երբ մեկը գալիս ու քեզ պատմում է ինչ-որ մեկի վատ արարքի մասին, դու փորձում ես քեզ հեռու պահել իրենից: Հիմա էլ հեռու ենք մնում աշխարհից՝ մեկի հետ կատարված դեպքի պատճառով:  Մենք փողոցները չենք լցնում մեր աղմուկով ու դրանով օգնում ենք մոլորակին՝ իրեն տրված փորձությունը հաղթահարելու համար: Գուցե սա ճիշտն է...  Մտածե՞լ եք, որ կարոտել էիք միմյանց, մտածե՞լ եք, թե ինչքան բան ենք բաց թողնում, երբ ժամանակ չենք ունենում մեկս մյուսի օրով հետաքրքրվելու: Նախորդ պատումներումս նշել եմ ինչքան եմ ատում ժամանակը, որ խլում է մեր չապրած րոպեները, մենք էլ՝ էլ հնարավորություն չենք ունենում  հետ բերելու, մի գուցե սա այդ հնարավարությունն է, ամեն ինչը գնահատելու, ամեն մի գրկախառնությունը՝ որը հիմա դարձել է շատերի երազանքը, ընտանիքի անդամներին հաճախ ժպտալն ու միասին ճաշելը, չտրված ու չստացված համբյուրները, այս ամենը գնահատելու հնարավորությունն է, ինչը երբեք չենք մտածել, որ մի օր կարող է երազանք թվալ: Այս մի քանի շաբաթներից հետո գետերի մաքրությունը փաստում է, որ սա հնարավորությունն է հասկանալու համար,  թե մարդը ինչքան վնաս է տալիս բնությանը: Հիմա ենք հասկանում գլուխներս հանգիստ բարձին դնելու,ամեն օր շուտ արթնանալու, աշխատանքի կամ դասի ժամանակ հանգիստ լինելու խաղաղությունն ու լավ կողմերը: Թող շուտ մարեն գիշերվա մեկին վառված լույսերը, քնեն ու շուտ արթնանան հոգնած ծնողները, վարորդները բողոքեն խցանումներից, թող կարոտենք իրար ու պինդ գրկենք նորից, միայն թող գետերը մաքուր մնան...)

Կյանքից կախված

Այսօր ստեղվծող գրականություն Կարդալով Սյունե Սևադա  Կյանքը չափազանց բարակ թելի վրա է, հարկավոր  է ամեն ինչ՝ ինչ կա կյանքումդ, հենես ապա...