Wednesday, December 12, 2018

Բացակայություն

Դեկտեմբերի 11-ին, ինչպես միշտ, մեր տնից պետք էր գայի դպրոց: Առավոտյան արթնանալուց հետո տեսա մայրիկիս, որը պատրաստվում էր գնալու աշխատանքի, հայրիկիս, որը նույնպես նույնն էր անում, քույրիկիս, որը պատրաստվում էր գնալու համալսարան: Ես նույնպես պետք է պատրաստվեի, բայց զգացի, որ գլուխս չի մնում իր տեղում: Շնորհավորում եմ ինձ, ես հիվանդ էի: Մայրիկիս պահանջով չափեցի տաքությունս: Այո, ունեի: Այդ պատճառով էլ չգնացի դասի, նաև հաջորդ օրը չգնացի և բացակայեցի երկու ամենահավես դասերով օրերից: Դեկտեմբերի 12-ին քննարկում ունեինք: Ցավոք, դրան էլ չմասնակցեցի:

Thursday, November 29, 2018

Սոց․ հարցում «Հանքարդյունաբերություն»










          





















 Աշխատանքային խումբ` Տիգրան Արամյան, Նանոր Հովհաննիսյան, Եվա Բերբերյան
Նախագծի ղեկավար` Մարթա Ասատրյան
Նկարահանումը և մոնտաժը` Տիգրան Արամյանի
© Սեբաստացի TV 2018


Նպատակ
  • Ինչ գիտեն ընկերներս, տարեկիցներս հանքարդյունաբերության մասին

Tuesday, October 16, 2018

Երկրաչափություն

1.       Եռանկյան կողմերի երկարությունները արտահայտվում են բնական թվերով: Կողմերից երկուսի երկարություններն են 7սմ և 11սմ: Ի՞նչ երկարություն կարող է ունենալ մյուս կողմը:
a+b>c => 7+11=18 => c կողմը 5ից 17 բոլոր բնական թվերը

Հանրահաշիվ

Հաշվեք արտահայտության արժեքը.












1.      
Կատարեք բազմապատկում

















Wednesday, October 10, 2018

Զահրատը

Զահրատ, իսկական անուն ազգանունը՝ Զարեհ Յալտըզճյան: Ծնվել է 19242թ. մայիսի 10ին Կ.: Նա արևմտահայ բանաստեղծ է: Զահրատը 1942 թվականին ավարտեց Կ. Պոլսի Մխիթարյանի լիցեյը և ուսումը շարունակեց Ստամբուլի պետական համալսարանի դեղագործական և բժշկական ֆակուլտետներում, որոնք կիսատ թողեց։ Սովորել է Վիեննայի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ Աշխատակցել է պոլսահայ թերթերին, հանդեսներին, եղել «Մարմարա» օրաթերթի գրականության բաժնի վարիչ, «Սան» պարբերականի խմբագիր։
1963 թվականին ամուսնացել է Անաիս Անդրեսայանի հետ։
Զահրատի առանձին գրքեր թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, հունարեն, լիտվերեն:

Monday, October 8, 2018

Կյանքի մասին...

 Մենք երբեք չենք իմացել և չենք իմանա, թե ինչ կլինի մեզ հետ րոպեներ կամ վայրկյաններ հետո: Կյանքի հետաքրքրությունը դրանում է, որ դու երբեք չգիտես՝ երբ կավարտվի այն: Շատ հաճախ, երբ մեզ առաջարկում են գումար կամ այլ թանկարժեք բան, մենք պատրաստ ենք գնալ ամեն քայլի: Ես ուրախ եմ, որ իմ կողքին այնպիսի մարդիկ են, ովքեր չեն պատկանում այս խավին: Մեզ փոքրուց սովորեցնում են, որ երբ անծանոթը մեզ մոտենա և կոնֆետ հյուրասիրի, չխաբվենք, նրա հետ չգնանք, կամ կոնֆետը ընդհանրապես չվերցնենք: Մարդիկ միշտ վատն են մտածել հասարակության մասին: Ես հիմա չե՞մ կարող ինչ-որ մի անծանոթ երեխայի կոնֆետ հյուրասիրել: Պատկերացնո՞ւմ եք՝ ինչեր կմտածի անծանոթիկը իմ մասին: Ես երբեք կոնֆետ չեմ հյուրասիրի: Ես ուրախ եմ, որ մարդկանց ուղեղներում այսպիսի կարծիքները հիմա քչացել են, ուրախ եմ նաև նրա համար, որ մեծամասնույթունը գումարի ու թանկարժեքի հետևից չի գնա, չի անի ամեն մարդու ասածը միայն դրա համար: Մարդուն խաբելով ծուղակը գցելը ամենավատ հանցագործություններից է (ինձ համար): Իհարկե, հավատացող մարդն էլ է մեղավոր, որովհետև քեզ համոզողին պետք է լավ ճանաչես, վստահես ու հավատաս նրան, նոր նրա հետ ճամփա գնաս: Իմացիր՝ ով է դիմացինդ, ում հետ ես քայլում, իմացիր՝ ում ես վստահել «ճամփորդ ընկեր» պաշտոնը: Եվ ի վերջո, ինչ էլ լինի, մենք երբեք չենք կարող ասել՝ որն էր ճիշտը, եթե այսպես անեինք, ինչ կլիներ և եթե այնպես այնեինք, ինչ կլիներ: Ժամանակը արագ է գնում, տարիները քիչ են, կյանքը՝ մեկը, առաջ նայեք: