One should never judge a person by external appearance

Of course, judging a person by external appearance is wrong. We all are unique and our external appearance is unique too. Nobody is perfect. When someone is tall everyone laughs and says that he is tall, someone is short everyone says the same, if one is fat then should be thin or if thin should be fat. So whatever we look like, whatever we do society will always judge. I wish everyone understood to live and lead their own life without paying attention to others' life. When I judge a person by his or her external appearance I rather pay attention to the tidiness and style of the person but when I am about to make an opinion I always value the thinking or the speech. In the end, I want you to know that we all are bad in someone's story.

Ես ու ժամանակը

Ամենազզվելին է: Իր հետ վերցնում ու տանում է զգացածս, մտածածս, տեսածս, լսածս, ապրածս: Ես կորում եմ ժամանակի մեջ: Կամ էլ ժամանակն է կորում իմ մեջ: Բառերով դժվար թե բացատրեմ էն նողկանքը, որ ապրում եմ ժամանակի մասին խոսելիս: Մարդկանց էլ է տանում, ամենակարևորներին... ու չի հարցնում, ոչ էլ զգուշացնում է: Հավաքում է ամբողջ ուժերն ու հարվածում քեզ մեջքից: Ուզում եմ իր մեջ լավն էլ տեսնել, բայց չի ստացվում, որովհետև, եթե կյանքումս ամենաուրախ պահերը ես վայելում եմ, վաղը դրանք արդեն դառնում են հուշեր, անցած օրեր, անցած պատմություն: Ու ես էլի իրեն եմ մեղադրում: Բա էլ ու՞մ: Ուզում եմ գտնել իմ ժամանակն ու բարձր շենքի ամենավերևի հարկից շպրտել ներքև: Չեմ նայի՝ ոնց է փշրվում, որովհետև չի հետաքրքրում: Ես դա անելու եմ ինձ համար, իմ կյանքը լավացնելու, ժամին չնայելու, գործերը հետ ու առաջ չտանելու համար: Ես ոչ կուշանամ, ոչ էլ շուտ կհասնեմ հանդիպման: Ես կգնամ ճիշտ ժամանակին: Կկարողանամ վերադարձնել կորցրածս ժամերն ու կանեմ այն քայլերը, որոնք չեմ արել: Պահը ավելի երկար վայելելու համար՝ կկանգնեցնեմ, եթե շուտ տուն հասնել ուզեմ՝ կարագացնեմ: Կմնամ ես, շուրջս պտտվող աշխարհը, մարդիկ՝ ոմանք դիմակներով, ոմանք՝ անկեղծ, կարևորը՝ անժամկետ:

My advice to climbers

As you probably know, we organize a lot of trips in our school it can be both a three-day trip or a one -day one. We have annual '' mountain ascending" projects. I like our three-day trips the most but climbing mountains is also relaxing and sometimes people need it. Just you and your thoughts. As a lover of traveling I would like to share my experience and give you some tips. Make sure you wear comfortable shoes for climbing. Wherever you go you should have the first aid kit. Everything might happen. I am sure everyone knows that water is very required while climbing mountains. If you climb a very high mountain you must have something to eat or if it's not a very high mountain you can eat before climbing so that your bag wouldn't be so heavy. And in conclusion, I want you to know that the most important thing is to enjoy every step you make.

Մի հավք զարկի ես մի օր.
Թըռա՜վ, գընաց վիրավոր։
Թըռչում է միշտ իմ մըտքում
Թևը արնոտ ու մոլոր։


Մտքերը երբեք չեն լռում։ Մեր կյանքի դրվագները պտտվում են մեր մտքերում։ 

Թումանյանի աշխարհում

Լինում է, երբ ստիպված ես դեմքիդ կեղծ ժպիտ նկարել: Հարցերից խուսափելու համար: Անհիմն կարծիքներ չլսելու համար: Զգացածդ սխալ արտահայտելու վախի պատճառով: Կամ ուղղակի անհրաժեշտ է, որ միայն քո միջի ուրախությունը ցույց տաս հասարակությանը: Հիմա մարդիկ կարող են նստել տեսախցիկի առաջ, նկարել ուսուցողական կամ ժամանցային տեսանյութ և դա հրապարակել համացանցում: Հանրությանը հետաքրքիր չի, թե որտեղ դու կընկնես կամ ինչ կորուստ կունենաս: Մարդկանց մեծամասնությունը աշխտանքից-դասերից հետո ուրիշի կյանքի տխուր պատմություններն ու խնդիրները ունակ չէ լսելու: Շաբաթվա հինգ օրերին փողոցում կտեսնենք արագ-արագ քայլող, մտքերով խառը մարդկանց, որ օրը սկսելուն պես մտածում են օրվա ավարտի մասին: Տուն, հանգստություն, հետաքրքիր տեսանյութեր՝ մարդկանց ուրախ ու անհոգ կյանքի մասին: Ինչ է լինում, երբ մարդուն պատմում ես կյանքիդ անհաջողությունների մասին: Պատրաստ չեն քեզ օգնելու, կարող են խորհուրդներ տալ, շատ ժամանակ կքարկոծեն քեզ՝ չհասկանալով տխրությանդ կամ չհաջողելուդ պատճառները:

Դու մի՛ հավատա ժըպտուն աչքերին,

Շատ անգամ նըրանք ծաղիկներ են վառ
՝Բուսած կորըստյան անդունդի ծերին,
Միամիտ մարդկանց քաշելու համար։
Կարդացի ստեղծագործությունն ու ինձ իր բառերի մեջ գտա: Կոտրվում են սրտերը, նեղանում մարդկանցից, թևաթափ ենք լինում, բայց միևնույն է, ժպտուն աչքերով ենք նայում աշխարհին, կարծես լավ է ամեն ինչ: Թումանյանը տխրությունը ժպիտով թաքցնելը համեմատել է սրտի ավերակներից ծլող ծաղիկների հետ, որոնք թաքցնում են տխրությունը մեր երեսից՝ «Դու շատ մի՛ խաբվի ժըպտուն աչքերից, Շատ անգամ նըրանք ծաղիկներ են վառ, Ծըլում են սըրտի ավերակներից Տըխուր հատակը ծածկելու համար»։ Անկեղծ չեն այն շփումները, որոնք դիմակների տակ են, շփման մեջ խանգարելու են միշտ: Մեր պատրանքները կկործանեն մեզ: Ինչքա՞ն պիտի ապրենք, որ մարդու մի հայացքից հասկանանք իր տեսակը: Պոետն էլ հետևել էր իր պատրանքին, գերվել նրանով, քայլել ժպտուն աչքերին հասնելու համար, բայց անգամ Պոետը սխալվել գիտի: Խաբվեց Պոետն էլ, բայց մենք չզգացինք: Ժպտում էր նա իր գրերում: Կեղծ ժպիտներ, պատրանքներ, սրտում գանգատներ, բայց հաճախ «էնպես ժըպտում է զըվարթ, Ասես թե քեզնից բախտավոր լինի»։

Կարդում եմ Թումանյան

Մեր բարբառները

Lուսանկարները՝ Եվա Բերբերյանի (11-րդ դաս.)
© Սեբաստացի TV



Ապրում ենք մի հողի վրա, հայ ենք, հայերեն ենք խոսում,  բայց ունենք տարածքներ, որոնք ունեն իրենց լեզվի տարբերակը՝ բարբառը։ Կան գյուղեր, քաղաքներ, որտեղ բնակիչները խոսում են յուրահատուկ բարբառներով, անգամ շատերիս համար անհասկանալի բառերով: Վստահ եմ՝ մեծաթիվ հայեր չգիտեն՝ քանի բարբառ ունի հայերենը, բարբառները մոտավորապես հիսունն են: