Monday, April 27, 2015

Ամառային ճամբարի իմ նախագիծը

Մեր ամառային ճամբարները միշտ նոր ու հետաքրքիր նորություններով է սկսվում և ավարտվում։ Մենք միշտ ուրախ օրեր ենք ունեցել ու միշտ գոհ ենք եղել բոլոր ժամանակներում։ Այս տարի նորից այդպես թող լինի։ Ճիշտ է, ամառային ճամբարը շատ հետաքրքիր է անցնում, բայց կարելի է ավելի շատ ճամփորդել կամ պտտվել Երևանով։ Դպրոցում հետաքրքիր խաղեր խաղանք և իջնենք բակ և այնտեղ ուրախ օր անցկացնենք։ 
Ուզում եմ օրական մի դասարան աշխատի խոհանոցում և համեղ ուտեսներ պատրաստ են դասընկեներով: Նաև ուզում եմ դասընթացներ լինեն, որպեսզի ինչ-որ նոր բաներ սովորենք։ Անվաչմուշկներով, հեծանիվներով, սքեյթներով, սամակատներով հետաքրքիր մրցույթներ լինեն։ 

Մայիսյան 10-րդ հավաք

Ճամփորդություններ - Մենք Հինգերով գնացինք ճամթորդության դեպի Ստեփանավան, նաև Օգոստոսին գնացել եմ  <<Լիարժեք կյանք>> ճամբարին,  ահա մի տեսնայութ, որտեղ պատմում եմ իմ ճամբարից.
Մասնակցել եմ Չարենցյան թափառումներին- Չարենցյան Թափառումներին
Մասնակցել եմ ճամփորդության դեպի...- Դալմա գարդեն մոլ` բոուլինգ խաղալու
Առավոտյան պարապմունք-
Ընտրությամբ գործունեություն-Անգլերեն- eTwining-1 նյութ 2 նյութ 3 նյութ, Դիզայն-մոդելավորում-Իմ կարած հագուստները
Ռուսերեն- Նախագծերից մասնակցել եմ Летние каникулы , Спорт, Друг: Моя школа:  Ռուսերենի դասերին մասնակցել եմ քննակրումներին, պատասխանել եմ  ուցուցչի կողմից տված հարցերին:
Մայրենի- Նախագծեր Չարլի Չապլին, Հովհաննես Թումանյան ընտրել եմ բանաստեղծություններ և անգիր սովորել, Մարդիկ, որոնք ինձ դուր են գալիս,
Բնագիտություն-Նախագծեր Հիմքեր , Վառելանյութ,

Friday, April 17, 2015

Չարլի Չապլին

Չարլի Չապլին. Երբ ես ինձ սիրեցի

Ինձ համար ամենակարևորը սա է ՎՍՏԱՀՈՒԹՅՈՒՆ ՍԵՓԱԿԱՆ ԱՆՁԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ և Չապլինի այս խոսքերը.`  Երբ ես ինձ սիրեցի, ես հասկացա, որ կյանքի ցանկացած իրավիճակում ես գտնվում եմ ճիշտ վայրում, ճիշտ ժամանակին և դա միշտ պատահում է ամենաճիշտ պահին: Այդ պատճառով՝ ես կարող եմ միշտ հանգիստ լինել: Այս տողերում Ճապլինը ասում է, որ ինչ լինում է ճիշտ պահին և ճիշտ ժամանակին է լինում և ամենաճիշտ պահին: Ես մտածում եմ, որ եթե մեզ՝ մեր սեփական անձին չվստահենք, ոչ ոքի մենք չենք վստահի և ուրիշները մեզ չեն վստահի: Վստահությունը կարևոր բան է: Վստահեք ձեր անձին մարդիկ:

Չարլի Չապլին. Երբ ես ինձ սիրեցի

Խոսք` արտասանված ծննդյան 70 ամյակին:
Երբ ես ինձ սիրեցի, ես հասկացա, որ տխրությունն ու տառապանքներն ընդամենը նախազգուշական ազդանշաններ են այն մասին, որ ես իմ սեփական ճշմարտությանը հակառակ եմ ապրում:
Այսօր ես գիտեմ, որ դա նշանակում է «Լինել հենց ինքը»: 

Երբ ես ինձ սիրեցի, ես հասկացա, թե որքան ուժեղ կարելի է վիրավորել ինչ-որ մեկին, եթե նրան պարտադրեմ իմ սեփական ցանկությունների կատարումը, երբ դեռ ժամանակը չի եկել, և մարդը դեռևս պատրաստ չէ, և այդ մարդը ես ինքս եմ:
Այսօր ես դա կոչում եմ «Ինքնահարգանք»:
Երբ ես ինձ սիրեցի, ես դադարեցի այլ կյանք ցանկանալ և հանկարծ տեսա, որ կյանքը, որն ինձ հիմա շրջապատում է, ինձ տրամադրում է բոլոր հնարավորություններն աճելու համար:
Այսօր ես դա կոչում եմ «Հասունություն»:
  Երբ ես ինձ սիրեցի, ես հասկացա, որ ցանկացած հանգամանքներում ես գտնվում եմ ճիշտ տեղում և ճիշտ ժամանակին, և ամեն ինչ բացառապես ճիշտ պահին է կատարվում: Ես կարող եմ միշտ հանգիստ լինել:
Հիմա ես դա կոչում եմ «Ինքնավստահություն»:

Երբ ես ինձ սիրեցի, ես դադարեցի գողանալ իմ սեփական ժամանակը և երազել ապագա մեծ նախագծերի մասին: Այսօր ես անում եմ միայն այն, ինչն ինձ ուրախություն է պարգևում և ինձ երջանիկ է դարձնում, ինչը ես սիրում եմ և ինչն իմ սրտին ստիպում է ժպտալ: Ես դա անում եմ այնպես, ինչպես ուզում եմ և իմ սեփական ռիթմով:
Այսօր ես դա կոչում եմ «Պարզություն»:
Երբ ես ինձ սիրեցի, ես ազատվեցի այն ամենից, ինչը վնասում էր իմ առողջությանը` սննդից, մարդկանցից, իրերից, իրավիճակներից: Այն ամենից, ինչ ինձ ներքև էր քաշում և հեռացնում էր իմ սեփական ուղուց:
Այսօր ես դա կոչում եմ «Սեր ինքն իր նկատմամբ»:
Երբ ես ինձ սիրեցի, ես դադարեցի միշտ իրավացի լինելուց: Եվ հենց այդ ժամանակ ես սկսեցի ավելի ու ավելի քիչ սխալվել:
Այսօր ես հասկացա, որ դա «Համեստությունն» է:
Երբ ես ինձ սիրեցի, ես դադարեցի ապրել անցյալով և մտահոգվել ապագայով:
Այսօր ես ապրում եմ միայն ներկա պահով և կոչում եմ դա «Բավարարվածություն»:
Երբ ես ինձ սիրեցի, ես գիտակցեցի, որ իմ միտքը կարող է խանգարել ինձ, որ դրանից կարելի է նույնիսկ հիվանդանալ: Բայց երբ ես կարողացա այն կապել իմ սրտի հետ, նա միանգամից դարձավ իմ արժեքավոր դաշնակիցը:
Այսօր ես այդ կապը կոչում եմ «Սրտի իմաստություն»:
Մենք այլևս չպետք է վախենանք վեճերից, առճակատումներից, ինքն իր հետ և ուրիշների հետ ունեցած պրոբլեմներից: Նույնիսկ աստղերն են բախվում, և նրանց բախումներից նոր աշխարհներ են ծնվում:

Համո Սահյան


ԱՆՁՐԵՎ
- 1 -
Ամպը կախվել է ամպից,
Ամպամած օր է.
Վերը երկինք է մթին,
Ներքևը՝ ձոր է:
Ինչ-որ տագնապ է ձորում,
Ինչ-որ սարսուռ է...
Ուշաթափվել է առուն,
Եվ ուռին լուռ է:

Հավքը թևերն ամփոփել,
Կարծես մրսում է,
Ու՞մ և ինչու՞, չգիտե,
Բայց սպասում է:
Քամին քարայրն է մտել,
Փշաքաղվել է, -
Քարայրի հոնքը ծռվել,
Աչքը շաղվել է:
Շանթը զարկել է ամպին...
Ա՜խ, վիրավոր է,
Արյունաքամ կլինի
Ամպը ուր-որ է:
Լուսաբաց
Լույսը առավ սարին,
Սարսռում է սարը.
Սարերը վեր թռան:
Հավքն արթնացավ ծառին,
Սարսռում է ծառը.
Ծառերը վեր թռան:
Քարայծն ելավ քարին,
Սարսռում է քարը.
Քարերը վեր թռան...
Եվ ինձ մի պահ թվաց`
Քարերի տակ քնած
Դարերը վեր թռան:

ԿԱՆՉ


Անց կացավ օրըս, արևավորըս,Դու ե՞րբ ես գալու, իմ թևավորըս,Իմ թուխ արտույտըս, իմ սիրուն լորըս,Իմ հեռավորըս, դու ե՞րբ ես գալու:Բացել եմ դուռըս, բացել եմ դուռըս,խորն է կարոտըս, խորն է մրմուռըս,Իմ կանաչ կուռըս, իմ ծաղկած նուռըս -Իմ քնքուշ քույրըս, դու ե՞րբ ես գալու:Գարունքվա հավք եմ, աշխարհն է բույնըս,Առանց քեզ ի՞նչ են երգըս, անունըս,Փախել է քունըս, կանչում է տունըս,Խանդութ խաթունըս, դու ե՞րբ ես գալու. 








Saturday, March 14, 2015

Չարենցյան թափառումներ

Երեկ Չարենցի ծնունդի առիթով գնացել էինք Չարենցի առձանի մոտ, կանգնեցինք, արտասանեցինք մի քանի բանաստեղծություններ: Հետո քայլելով գնացինք Կարապի լիճ ճանապարհին պախպաղակ ուտելով արասանում էինք <<Ես իմ անուշ հայաստանի>> <<Ինչքան աշխարհը սիրես >> և այլ գեղեցիկ բանաստեղծություններ:  Կանգնեցինք ջուր խմելու համար և հանդիպեցինք տատաիկների, ովքեր ցանակացան, որ մենք իրենց համար արտասանենք Չարենց, մենք չհրաժարվեցինք այլ սիրով արտասանեցինք: Հասանք Կարապի լիճ, քայլեցինք արտասանեցինք և շատ ուրախացանք: Ուրախ ու երջանիկ վերդարձանք տուն:






Monday, March 9, 2015

Եղիշե Չարենց բանաստեղծություններ

Մանուշակագույն

Կապույտից հետո և ոսկուց հետո,

Քո՛ւյր, փռվեց ահա իմ տրտմած հոգում,
Որպես երազում ապրած երեկո 
—Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն...

Հիշում եմ հիմա, որ մի իրիկուն,
Ժպտալուց հետո, երբ ոսկի շղթան
Ընկավ ամոթխած գիրկը լռության
 —Փռվեց քո դեմքին, իմ տրտմած հոգում
Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն...

 Ինձ թվում է այս բանաստեծությունը մի փոքր տխուր բանաստեղծություն է հեղինակը ինքնել ասում է մի խամրած մշուշ մանուշակագույն այսինքն մանուշակագույնը մի փքր տխուր գույն է: Հեղինակի հոգին կարծես տխուր էր, հեղինակը ասում էր որ մի իրիկուն ուսկի շխթան ընկավ լռության գիրկը փռվեց քրոչ դեմքին. Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն. Ինձ այս բանաստեղծության մեջ ամենից շատ դուր եկավ այս հատվածը.

-Կապույտից հետո և ոսկուց հետո,Քո՛ւյր, փռվեց ահա իմ տրտմած հոգում,Որպես երազում ապրած երեկո —Մի խամրած մշուշ մանուշակագույն...

Իմ կարծիքով Այս բանաստեղծության նկարը կլիներ սև ու սպիտակ երանգով: ծաղիկներ չէին լինի, օրվա պահը կլիներ երեկո, քամի, մութ ու մշուշ: 

ԿԱՊՈՒՅՏԸ
Կապույտը հոգու աղոթանքն է, քույր,
Կապույտը — թախիծ.
Կապույտը — կարոտ թափանցիկ, մաքուր,
Ու հստակ, ու ջինջ:
Կապույտը քրոջ աչքերի անհուն
Առավոտն է թաց:

Այս բանաստեղծությունը կապույտի մասին էր, որ կապույտը թախիծ է և կարոտ թափանցիկ:  Ընտրեցի այս բանաստեղծությունը, որովհետև կապույտը շատ եմ սիրում ու  ասել հեղինակի հստակ է ու ջինջ: Բանաստեղծությունը ինձ թվում է պայծառ տրամադրություն է ուրախ ու երջանիկ: Ինձ ամենաշատը դուր եկավ այս հատվածը.

- Կապույտը — թախիծ.
Կապույտը — կարոտ թափանցիկ, մաքուր,
Ու հստակ, ու ջինջ:
Կապույտը քրոջ աչքերի անհուն
Առավոտն է թաց:

Ինձ թվում է այս բանաստեղծության նկարը կլիներ կապույտ երկինք ու սպիտակ, փափուկ ամպեր

Գեղեցիկ բանաստեղծություն 

Երեք ճաճանչ, երեք երանգ, երեք գույն,
Որ անցան —
Քո՛ւյր, կապել են քո աչքերում, իմ հոգում—
Ծիածան:








Wednesday, February 18, 2015

Հովհաննես Թումանյան բանաստեղծություններ

Հովհաննես Թումանյան.բանաստեղծություններ


ԻՄ ԵՐԳԸ
Գանձեր ունեմ անտա՜կ, անծե՜ր,
Ես հարուստ եմ, ջա՜ն, ես հարուստ,
Ծով բարություն, շնորհք ու սեր
Ճոխ պարգև եմ առել վերուստ։
Անհուն հանքը իմ գանձերի,
Սիրտս է առատ, լեն ու ազատ.
Ինչքան էլ որ բաշխեմ ձրի—
Սերն անվերջ է, բարին՝ անհատ։
Երկյուղ չունեմ, ահ չունեմ ես
Գողից, չարից, չար փորձանքից,
Աշխարհքով մին՝ ահա էսպես
Շաղ եմ տալիս իմ բարձունքից։
Ես հարուստ եմ, ես բախտավոր
Իմ ծննդյան պայծառ օրեն,
Էլ աշխարհ չեմ գալու հո նոր,
Իր տվածն եմ տալիս իրեն։

ԵՐԿՈՒ ՍԵՎ ԱՄՊ

Վաղուց թողած բարձր ու կանաչ
Գահը իրենց հանգըստության,
Երկու սև ամպ, հողմի առաջ
Գընում էին հալածական։
Հողմը սակայն չար հոսանքով
Բաժնել, ջոկել չէր կարենում,
Ինչքան նըրանց լայն երկնքով
Դես ու դեն էր քըշում, տանում։

Ու անդադար գընում էին՝
Քըշված հողմի կատաղությամբ,
Իրար կըպած ու միասին,
Երկու սև ամպ, երկու սև ամպ...

1894

ԱՄԱՌՎԱ ԳԻՇԵՐԸ ԳՅՈՒՂՈՒՄ
Լուսընկա գիշեր,
Երկինքը պայծառ,
Անհամար աստղեր
Ցոլցլում են վառ։
Քընած է արդեն
Հովտի մեջ գյուղը,
Մըթնած ու լուռ է
Գյուղացու հյուղը։

Հոգնած գյուղական
Ընտանիքն ահա
Սրահում, կալում,
Կամ կըտրի վրա։

Երկընքի դիմաց
Գրկված են քընած,
Վերևիցն, ասես,
Ժըպտում է աստված։
1887

* * *
Ա՜խ, ես երանի
Կայծա՜կ լինէի,
Որոտ-ճայթյունով
Մըռայլ ամպերից
Ժայթքեի ըմբոստ,
Զարկեի ուժգին,
Պատռեի խավար
Կամարը երկնի,
Ցույց տայի մարդուն
Գաղտնիքը վերին,
Որ տեսներ՝ այնտեղ
Ի՞նչ բան կա ահեղ,
Կամ ո՞վ է նըստած,
Եվ ո՞ւր է աստված․․․
1891

Շրջանավարտի ֆոտոցուցահանդեսի հրավեր․ Եվա Բերբերյան

  Վայրը՝ Մայր դպրոցի փոքր դահլիճ, օրը՝ ապրիլի 28, ժամը 13։00 Իմ անհատական ֆոտոցուցահանդեսը Ղեկավար՝ Անի Սարգսյան «Ցտեսություն-ցնծություն» նա...